Work from Home. Earn $4000/month. No Investment. Part Time, 1-2h/day.

Please click the link to register: http://FreeLnk.in/register.php?invcod=44976 

This is the most genuine online job...No investment.. No need to hand any sinlge cents!

Sign-up NOW!

Wanted Online Internet job workers. Job is only through Internet. Work from home part time jobs. You can earn $3500-6500/month working 1-2 hours/day, no matter where you live. These are genuine Data entry jobs & Internet jobs. No Investment required. Only serious enquires please. For more details visit http://FreeLnk.in/register.php?invcod=44976 

This is TRUE! So kung wala naman kayong ginagawa, kesa naman nakababad sa Facebook at Youtube, bakit di nyo try to, simple lang at di kailangan ng mahabang oras. 

Bored ka na ba? Try mo to.. simple lang kumita online
sign-up na! wala naman mawawala eh

http://tinyurl.com/first-joblink/?id=aranjsd21

An Open Letter to Janet Napoles(REBLOG)

Dear Janet Napoles,

Pasensya ka na at sinulatan kita. Hindi na kasi ako makapagpigil. Hindi ako manunulat. Isa akong ahente ng kung ano ano, 18 years nq ako nagttrabaho, buong buhay ko ahente ako. Nagbenta na ako ng grocery items, plan ng cell phone, insurance, credit cards, kotse, kabaong, condo, barley, lahat pinatulan ko. May dalawa akong anak 6 at 9, babae pareho. Ang Mrs ko hindi ko na alam nasaan na cya kasi mula ng nag Qatar cya noon 2009 hindi na kami tinawagan. Sinulatan kita kasi galit na galit ako sayo. At sana kahit papano mabasa mo ito, kasama ng asawa mo, mga anak mo, mga kaibigan mo, at mahiya ka, mahiya ang mga kamag anak mo, mahiya ang mga kaibigan mo sa kawalanghiyan na ginawa mo.

 Marami na akong nabasang pagnanakaw sa gobyerno mula sa pagkukurakot ni Marcos, nila Erap, Arroyo, lahat ng mga scandal na yan , pero ngayon lang ako talagang nagalit sa scandal mo. Lahat ng mga politiko kasi kahit papano may ginagawa kahit kurakot sila. Nasa linya nila yan. Sabihin natin na sa bilyon na na kurakot nila, pero kahit papano may tulay, may airport, may ospital o kalsada na nagawa, may mahirap silang pinakain, may mga batas na pinairal na nakatulong sa taong bayan. Ang San Juan pinaganda ni Erap at mahal na mahal cya ng mga tao doon kasi tinutulungan sila. Kahit si President Arroyo may mga ginawang reporma sa econimiya na nakatulong sa pagusad ng bansa natin ngayon. Eh ikaw, ninakaw mo lang ang pera ng mahihirap. Ghost deliveries, forged documents. Ginawa mo lang talagang tanga ang taong bayan. Para saan? Para mamili ka ng trentang kotse? Ilan ba kayo sa pamilya? Apat lang kayo diba? Bakit kailangan nyo ng trentang kotse? Iba ba ang sinasakyan nyo sa umaga, sa tanghali, at sa gabi? Ginawa mo cgurong lalagyan ng pera ang mga kotse na yan noong puno na ang bath tub mo ano? Lantarang ninakaw mo lang ang pera na nanggaling sa bulsa ng mga dukhang emplayado na katulad ko.

 Mayabang ka kasi. Ano ba ang akala mo sa mga tao. Lahat kami tanga? Lahat kami mauuto sa kwento mo na galing sa Indonesia ang kayamanan mo?  Kung ako hindi tanga mas lalo na ang mga taga NBI at COA. Naniniwala ako na kahit corrupt ang karamihan na ng dyan, may mga tao dyan na totoong naglilingkod sa bayan, at ginagawa lang ang trabaho nila sa paghabol sayo. Nabasa ko na noong binunganga ka ng mga informants, naiyak ang isang taga NBI sa kwento. Alam mo kung bakit sya naiyak? Kasi itong NBI agent na yan katulad ko rin yan na bwan bwan naghahabol ng pambayad sa Merlaco, renta, insurance, matrikula, at pambayad utang. Naiyak cya kasi katulad ko hirap na hirap kami kumita, at ito ang kwento mo na sampung putanginang billion pesos ninakaw mo.

 Hindi mo cgurong inakalain na papatulan ka ng NBI? Akala mo cguro mabibili mo ang lahat? Kaya gigil na gigil sayo ang NBI, COA, BIR, at cguro ang buong sambayanang Pilipino, kasi ilang pamilya na sana ang nakatawid kung ang 10 bilyon na yan ay napunta sa kanila, ilang studyanteng napaaral na sana, ilang sakong bigas ang nabili at napakain sa batang lansangan, ilang ospital na para sa mahihirap ang napatayo, ilang mga OFW na sana ang napauwi, ilang matanda na sana ang nabigyan ng mas magandang pensyon. Maraming buhay ang nasira nyo madam.

 Magtago ka nalang. Kasi kung ako makita kita sa kalsada sasagasaan kita. At mainam na cguro malaman mo na hindi lang ako ang galit na galit sayo. Buong Pilipinas galit sayo. Wala kang puso magnanakaw ka.

Bwiset ka,

Ahenteng Galit

mula sa:http://ahentenggalit.wordpress.com/2013/08/17/an-open-letter-to-janet-napoles/

Goodbye Fruitful 2012:Countdown of my Amazing 2012 Experiences

Heres my 2012 Wrap-Up:

My 2012 Wrap-Up:

#1. My 24th Birthday-Wala nang ibang mas amazing pa sa pagdadagdag ng panibagong taon sa buhay mo, and with that my heartfelt thanks to the Creator for letting me celebrated a new year with an added age but a great year. 

#2. My Baguio Experience- this was my second time to be in Baguio, and this time I had enjoyed it a lot, we were able to roam and travel around the city, tamang trip lang, sakay sa ferris wheel, sa horror ride na ewan ko kung bakit takot na takot sila samantalang alam naman nila na tao lang din un, tamang lakad and ang memorable dito ay ung chance na makapag-tour sa loob mismo ng gusali ng PMA, sa loob ng mga kwarto ng mga kadete bilang bahagi ng taunang selebrasyon nila na nakalimutan ko na kung ano. 

#3.My Ilocoses Trip- this was in part of our first year celebration sa trabaho, I was with my CVG Wavemates, this was really a memorable experience for me, kasi first out of town ko to na talagang mag-isa lang ako na sumakay sa bus byaheng Bangui,Ilocos Norte and that was for 12 awesome hours, at di lang un pati pag-uwi ganun din, I was able to enjoy and visit the unique beauty of the North, experienced their culture, tasted their food and play naughty with their double meaning words.

#4.Kita ang Taal-wala nang mas kukulit pa kapag kasama ang barkada ang CT-Akatsuki, malamang holiday sa Pinas at off ko kaya naisipan namin mag Tagaytay para makita ang Taal, walang kasawaang picturan, kulitan, harutan, nagpagod lang at muntikan ng tampuhan dahil sa ayaw kong magpautang para makapag-boating kami, na naging isang masayang bahagi na lamang ng paglalakbay naming yaon. 

#5.Nagsasa Adventure- ito na ang pangalawang bundok na inakyat ko at tulad ng nauna napakasaya kahit masakit sya sa katawan at parang gusto mo ng sumakit pero this hike taught me that the journey upward is really painful pero pag narating mo ung tuktok, masasabi mong it was all worth it, ang sarap sa pakiramdam...happy to see the beauty of God's creation, but sad because part of that has been destroyed by humans. At ito rin ang unang pagkakataon makakita ako ng isang engagement proposal. 

#6. My Journey Back Home- after 4 years ngayun lang uli ako naka-uwi sa amin sa Bikol, at un ay kung hindi pa nagkasakit ang lolo ko, This visit back home brought me nostalgic memories, na-miss ko ang lahat sa lugar na to, this was where my childhood is, dito ako lumaki, nag-ka-isip, the places, the people just like I don't recognize them anymore ganun din sila sa akin, di nila ako matandaan, dahil ba sa pumogi ako...ang pangarap kong magpatayo ng Jollibee dun ay di na kailangan dahil sa magkasunod na bayan may mga Jollibee na so MacDonalds na lang siguro...masayang bakasyon ang naganap kahit tatlong araw lang. 

#7.My Sisters Wedding-ikinasal na rin ung kapatid ko, hala napag-iiwanan na yata ako, ung pangatlo may anak na, at ung kaisa-isa naming babae ay ikinasal na rin at may anak na, career muna bago lablyf, darating din tayo jan. 

#8.My Visayan Adventure- second trip na naming magkakawave at dito naman kami sa Negros Occidental pumunta, first time kong makasakay ng plane and the experience was all so good, masayang byahe, kwentuhan, tawanan muli pakikisalamuha sa bagong lugar, mga bagong tao, bagong kultura...at syempre at walang katapusang kainan...isa lang natutunan ko dito di mo matatawag na fiesta ang isang bahay dito pag walang lechon. 

#9.Mt.Pinatubo Trekking- pangatlong bundok ko na tong naakyat, the memorable part of this trip was the 4x4 vehicle ride, sobrang intense, sobrang saya, it was a mixed feeling of nervousness and excitement, tapos ang pag-akyat sa mabatong kabundukan, this trip as well taught me na there is really a reason for everything, calamity may have stricken this place but after couple of years the same calamity that destroys it is now giving this people ways of living, at syempre the fullfilment of seeing the majestic crater that destroyed property and claimed lives at its tranquil beauty is mesmerizing. 

#10. Being a Mentor- after almost 12 mos. Of being in escalations, and along those months were dissapointments, frustrations and demotivation, alas I was given a chance to handle new wave, which reminds me nung bago pa lang ako, it was such a nice feeling of sharing your knowledge to new hires, sharing your experiences and yourself as well, at ang mas mahalaga was mas maraming kang natutunan sa kanila di lang sa produkto pero sa buhay, this reminds me nung panahong nagtuturo ako, dapat lahat ng pasensya merun ka dito kahit nagkukulang ako dun I just so love these guys na iniintindi nila tulad ng pag-intindi ko sa kanila...pero ganun talaga not all people you can help, and parting is always an unavoidable process of life may mawawala sa kanila gustuhin man natin o hindi but then again everything has its own reasons. 

11. Its Showtime- second time to watch this TV show live, still the same feeling nung una, masaya sya lalo na pag kasama mo mga kaibigan mo, kahit mejo dissapointed kasi sabi Studio Tour eh, nag Showtime lang kami tapos wala na. 

12.Meet Levvy my new Lappy- first owned laptop ko sya, sinisimulan ko pa lang syang mahalin, at sana tumagal ang pagsasama namin katulad ng pagsasama namin ng aking unang biling phone na si Myphone at aking unang smartphone na si BB. 

Hoping and Praying for a powerful year of 2013, Thanks BRO for your everlasting na pagmamahal sa akin, sa kanila at sa aming lahat, patawad sa lahat ng pagkakamali, I know that you will continue to bless me and love me and with that THANK YOU in advance, nga pala BRO baka pwede paki-una na rin ung lablyf hahaha... 

Happy New Year Everyone.

Ano Kaya?

“May mga bagay na panahon lang ang makakapag- turo sayo. Tulad ng kung gaano mo kamahal ang isang tao. Madalas malalaman mo lang kung gaano mo sya kamahal kapag wala na sya sayo.

Umaasa ka na lang na sa paglipas ng panahon, maibabalik mo kung anong nawala sayo. O kung hindi na maibabalik ang dati, babaguhin na lang ng panahon ang lahat ng bagay.

Pero bakit hindi binabago ng panahon ang puso mo? Bakit kahit alam mong tapos na ang lahat, pilit mong binabalikan yung simula at lagi mo tinatanong:

Pano kaya kung mas minahal ko sya? Pano kaya kung hindi mo na lang sya minahal? Pano kaya kung hindi na lang kayo nagkakilala para mabura na lang sya sa ala-ala mo? Pano kaya kung noong nagkatagpo kayo, ibang tao ka at ibang tao rin sya, sa ibang pagkakataon, sa ibang lugar, sa ibang panahon.

Maiiba din kaya ang tadhana nyo? Kamay mo na ba ang hawak nya? Pangalan mo na ba ang bukang bibig nya? Ikaw na ba ang nasa tabi nya? Ikaw na ba ang kayakap nya? Ikaw na ba ang mga dahilan ng mga ngiti nya?."

-repost

Most Terrifying Creature:Human

Terror is a disease. It is unlike all the other diseases we encounter. It is the only indubitably contagious disease that exists in the world... no, the universe. Every creature brings this about. 

Cockroaches are creepy, especially the flying ones. They're annoying, too, together with the Rats, which dirty everything in their path! 

Spiders and Snakes are also fearsome. They're two of the best predators who prefer killing their prey slowly but surely. 

Sharks are some of the creatures in the ocean deep which only few are brave to face. In contrary to the Arthropod and the Reptile, these Cartilaginous fishes can welcome you to death in a matter of seconds through ruthlessly using its sharp teeth to tear you into shreds. 

Honey Badgers, says one person, represent Chuck Norris in the Animal kingdom. Moreover, they're extremely intimidating... and sometimes, perverted--they usually attack the private organs of other species. 

Some species of Frogs and Centipedes have gorgeous designs printed on them, but never be deceived by looks. They might kill you with their massive amounts of poison. 

Chickens are also scary (though they are scared themselves, if you know what I mean). Don't get me wrong; if trained properly, they can stab your skull just by using their beak! 

Don't forget Dogs. Sure, they're man's best friend, but if they don't like you, they can be your murderer. 

Animals yet to be discovered can frighten individuals, either. Looking at those weird parts you haven't seen in any Science textbook so far, can freak you out. 

Lastly, there's this single species which can bring about insurmountable anxiety to us all. They're known--widely known--to be the concerned yet ignorant, the catalytic yet obstructive, the benevolent yet malevolent, the angelic yet demonic, the tall yet short, the beautiful yet ugly, the light yet heavy, the privileged yet deprived, the oppressed and the prioritized, the adored yet feared, the loved yet hated, the honest yet pretentious, the successful yet fruitless. Whatever you describe them won't cover up for the sad reality they've done: 

They impose. They lie. They delude. They betray. They abuse. They impede. They manipulate. They criticize. They hate. They intimidate. They destroy. They neglect. They leave. They kill: Monerans, Protists, Fungi, Plants, and Animals, including their own kind. 

Humans--the thinking men, they can do what other animals cannot. They do, and can do, everything that can bring about fear. They are terrifying. Take note, they are who we are. 

Thus, WE are TERRIFYING. ALL OF US, HUMAN BEINGS. 

We are supposed to fear each other, because we are the most formidable of all. 

Nevertheless, we shouldn't. 

All of us know that. The only thing left to do is to acknowledge it. In what way, though? The answer: 

LOVE.

OK Lang Yan 2 (Ending Narration)

napakaraming tanong sa isip natin,

pero ang totoo naman di naman natin talaga alam ang tunay na sagot,

tanging SIYA lang ang nakaka-alam diba?

kahit anung pag-papaplanong gawin sa buhay,

kahit anung gawin nating subok,

kahit anung pilit natin,

minsan di pa rin nangyayari

baka meron syang ibang mas magandang paraan diba?,

kaya lahat ng bagay ipagpasalamat mo sa kanya,

ipaubaya mo sa kanya,

sa kanya ka mag-paalam at humingi ng guidance,

napakaraming pagsubok ng buhay,

mga problema,

mga biglaang sakuna,

kapag nangyayari yun,

wag ka munang mangangamba,

kalmahin mo ang sarili mo,

magdasal para lumambot ang puso mo,

saka ka mag-isip ng tamang solusyon

at kapag palagay mo parang di mo na kaya,

dahil parang lahat ng pwede mong magawa ay nagawa mo na,

baka may nakakalimutan ka,

tawagan mo siya,

kahit kailan di sya nagiging cannot be reach,

may mga bagay na di natin kaya na maisip sa sarili nating paraan,

kaya wag natin sarilinin,

dahil pag paraan nya pinagpaubaya natin,

walang bagay na imposible,

manatili kang mabuti kahit na sa pinakamasamang araw pa ng buhay mo,

lagi mong iisipin na kaya mo,

palakasin mo ang isipan mo at pananalig sa Diyos,

para sa ganun araw-araw kang may gana at determinado para sa pinapangarap mo

at di ka makakaramdam ng matinding panghihina ng loob,

dahil alam mo lagi syang nandyan para gumabay sayo,

may mga bagay akong naabot para sa sarili ko,

oh bakit imposible para sayo diba?

wag mong ikukumpara ang buhay merung sa iba,

dahil di mo alam ang totoong pinagdadaanan nila,

habang umiintindi ka, lalong lumalawak ka,

habang nagbibigay ka,lalo kang binibiyayaan,

tandaan mo na OK lang maging matalino ka at matipid sa pera,

pero wag kang magiging madamot, magkaiba yun,

tumulong ka hanggat kaya mo,

wag mong pansinin ang mga taong naninira sayo,

dumiresto ka lang ng lakad mo at iwan mo sa kanila ang ganung klase ng pag-uugali,

darating ang panahon na sila naman ang mismong maglulubog sa sarili nila,

magpasalamat ka kung may nakuha ka,

magpasalamat ka kung bumagsak ka,

lahat ng bagay ipagpasalamat mo,

dahil lumiliit ang tsansang makapasok ang malulungkot na emosyon pag lahat nai-aapply mo sa sarili mo,

i-enjoy mo ang lahat ng meron ka,

cellphone mo na di na uso,

sapatos mong luma,

mga damit mong may sira,

pagkain mong danggit na paulit-ulit,

mayat-maya magpasalamat ka,

dahil nga dito ang lahat nga meron sila,

lahat ng bago nasa kanila,

pero di naman masaya,

pagalingin mo ang sarili mo sa larangang mahal mo,

irespeto mo ang mga bata gaya ng pag-respeto mo sa matanda,

mahalin mo ang mga kaibigan mo,

alagaan mo ang pamilya mo,

maniwala ka sa sarili mo,

at higit sa lahat maniwala ka sa Diyos,

bumagsak man sa buhay,

bumangon ka agad

at lagi mong tatandaan

at lagi mong sasabihin

OK Lang Yan 

to those who havent watch, below are the links:

1. http://www.youtube.com/watch?v=miJNiUxg2FY-OK Lang Yan 1
2. http://www.youtube.com/watch?v=dh6KWvdwz3E-OK Lang Yan 2(Part 1 of 2)
3. http://www.youtube.com/watch?v=bnYH5Q2CX-4-OK Lang Yan 2(Part 2 of 2)

Of Lies and Behind It....

LIES...
how do you define lies?

LIES is...

a betrayal of trust

an infidelity to honesty

a failure to truthness

with these definition, we can therefore say that lie is something unacceptable!

something terrible

 and worst something unforgivable!

But would all of these ends only because of a lie? what if there's a bigger reason with those lies?

are you willing to accept it?

are you ready to forgive?

We all lie at one point in our life, in every situation, yes I must say there's always a need to lie...

lying is unavoidable...

but its not something that always advisable

lying needs to have a reason

a purpose that it will serve

but isn't it that lying itself is a purpose?

but what I am pointing in this pointless essay?

well this thought of creating essay about lies came up to me during our "kwentuhan" session with college and hopefully forever friends...

I believe you agree with me on my take about lying

lying is positive and negative at the same time, just like any other single thing in this world, there's always going to be a pros and cons...

and lying is no exception...

every little lies when piled up will begin to complicate that spun many other lies that in the end would result to destruction and who suffer in the end...the one who lied?

but going back to my question stated above, What if there's a bigger reason for lying are you willing to accept it and be ready to forgive?

well the answer is that always depends on the gravity of the situation...      

there are situation that only a matter of explanation will resolve it…and that lies how you exactly know this person…

but sometimes we cant argue to an unexpected turn of events…

it deeply hurt us, that no matter what explanation has been given and will be given, we just cant accept and worst forgive….only time will tell…

a slap on the face or an outright lie? What will you prefer

I choose the first…

Hurt me physically, because wound heals

But wound in memory does not heal immediately

Let me be happy by your truth and be melancholic because I learned your lies

What is better is I am given to choose and prefer what I want.

Happy Valentines(Sa Pananaw ng Bitter)

happy valentines day

Happy Valentines Day na pala bukas(hapi nga ba?)…

Ito ang araw that most lovers are abound….

Hotels,parks,restos,movie houses were usually jampack

At ito rin ang araw that most SINGLES ay naiinggit

Hoping,dreaming and wanting to have someone that they can hold their hands with

Osculate their lips with….Wishing a candlelight dinner in a fancy and romantic resto…

At ito rin ang araw na pagdating November ay mas maraming nadadagdag na populasyon sa mundo (may statistics kaya nito?)

What is so special about this day is I don’t know…tanung nating kay St.Valentine kung bakit naisip nyang magpauso ng ganitong okasyon, hindi nya ba naisip na hindi lahat ng tao sa ganitong araw ay pwedeng magsaya(bitter?!)…bakit kamo?

Kasi maraming single sa mundo(walang karelasyon, sarili lang ang kasama)

May mga kaka-break pa lang (wrong timing di man lang pina-tapos ang Valentines, pde naman kinabukasan, nagmamadali masyado)

At ito ang malupit kasi kahit Valentines na marami pa ring nasasawi, kasi may mga hinayupak na di man lang ipagpabukas kundi sa araw na yun pa talaga sasabihin, wala man lang pakunswelo…

May mga byudo at byuda na dahil may mga edad na diba kahit ba sabihin nating Love knows no age syempre kakahiya naman yung nasa Luneta sila tapos pinagtitinginan ng mga tao kasi ba naman mukhang anak na lang nila ang kasama…

Marami ding hiwalay na sa kanilang mga asawa…na nung nagpaksal eh me pa pledege-pledge pa na till death do us part…

Merun din namang mga may-asawa na hindi ung legal wife.husband ang kasam kundi ang kanilang mga nos. 2,3,4 and so on…(saklap nun pag sa iisang lugar pa sila nagkikita kita, eh di rumble un, pag nagkaganun tunay bgang masaya nag Valentines)

Ito pa merun din tayung mga kababayan na nasa abroad(OFW’s) at yung mga kasusundaluhan natin na kadate ay mga NPA,MILF at Abu Sayyaf(tunay ngang pula ang kulay ng Pag-ibig).

At maraming pang kadahilanan kung bakit dapat walang Valentines day, pero ang lahat ng dahilan na yun ay dahil sa bitter ako at wala akong ka-date…

Valentines Day is not just for lovers(biglang bawi) because just like Christmas, we should celebrate this occasion every single day of our life, It is not necessary to look for someone, or be in a relationship, you can celebrate this day by sharing love to other people, giving love a after all that whats keeping the peace on this world.

Loving is great, especially when youre being loved in return…

Love is the most confusing and complex emotion…

It triggered all other types of emotion that you thought is hidden…

Love is a killer…(pag nainlab ka ng todo, handa kang pumatay at magpakamatay)

Love is a Saviour…(when your in the deepest sadness at ng makilala mo ung taong minahal, bigla kang nagdesisyong masarap palang mabuhay)

Loving is not a decision, nor is an emotion..its complusory..you have to..wala kang karapatang maging choosy….

But most importantly Love is what all kept us alive…because if there is no love, this world, this universe, has long been gone…

Kaya kahit gaano kayu kabitter, ilang ulit man kayung niloko, sinaktan,. Niloko ulit, sinaktan ulit,

Love and Love and Love infinitely….

P.S: and when everybody though that falling in love is easy, yes it is but keeping the fire of it is what is challenging…

anung drama yan?

Alas dos y medya na..gising pa rin ako, technically kaggicing ko lang

Nanuod ng pelikula, at nainlove na naman dahil s akwento

Ganun naman ako lage, I am always affected sa mga napapanuod at nakikita ko

Di ako deep inside, paimbabaw lang ako lage

Tapos after nun ilang oras lang wala na..balik na nman ako sa pagiging emo ko..

Well they say being emo is just an excuse for boys to cry, un nga di rin ako maiyak eh,

gusto kong maramdaman umiyak ng sobra, maihi sa takot, gumulong sa kakatawa pero lahat yun

di ko magawa…maybe I am phlegmatic, wew nosebleed anu yun? Di ko alam…

ahm , anu na naman bang kabaliwan ang mga pinagsasabi ko dito, wala lang siguro  epekto lng ng kape na may gatas ng “ALASKA” para sa growth gap years at sa init ng panahon…

ung nga yun siguro…

napaisip ako..hanggang ditto na lang ba ako talaga…

bakit hanggang nagyon, napapaisip pa rin ako..

did I establish anything at all…parang wala pa rin, ou napag-aral ko kapatid ko, na after ng lahat ay makakabuntis lang pala…well wala naman sa akin yun eh…I definitely know na kaya niya suportahan magiging pamilya nya..as a matter of fact, I envy my brother kasi he was able to stand on his own..ako sa edad kong to..I am still a goddamn nonsense person,yeah that’s how I literally feel…

I always think that I am a failure in everything…

Dahil ba sa lahat ng bagay minamadali ko

Gusto ko lahat, will go perfectly fit to how I wanted it to be, which apparently is not working…

I always wanted to do things my way..and not any others way…

Dahil I wanted to probe something or I just can’t accept that my idea is not working at all, and I have no other option at all but to resort on them..Or much better to say that I am DUWAG…

Gusto ko lage nasa safe side, I am afraid to cross the border…

Yeah..hate to admit that but it is true…

I am afraid to live life…

I am afraid to love because I don’t wana be hurt…giving out reason that it is not my priority at all, but I know deep inside that it’s not that…

I am afraid to go things beyond my limits..that when I tried to take the step into it..i might fail and loss it all…

Yeah..the hell you care right…

Probably or no most definitely this is another case of EXTREME SELF PITYNESS,

But I beg to disagree rather should I say this is blatantly REALIZING TRUTH…

And so, I know you will rebut, what’s with the fucking realization?

Should we gain anything from it at all…?(wow bakit kjaya sa writing ang galling kong mag-english pag talking na wala na..kapos kapos na tayu).

Little by little..as this is being my favorite line…baby steps muna…then eventually I will run and strike the hell out of it..and I of course I should plan things with having in my mind the passion to realize it and have it done, maybe in a certain period of time, but most of the time, what we plan will not happen the way we want it to happen now..but in the near future…clear my mind and face life with love and faith.

P.S.

When you promise something to yourself make sure that you gonna follow it, discipline is the most important values that we should learn if we want everything to follow….

Mabuting Puso...

ang babaeng nasa kwento

Maulan ang hapong iyon,ngunit, di ako natinag sa aking binalak na pamamasyal,Napagpasiyahan kong sumakay sa ferry boat  na tumatahak sa kahabaan ng Pasig, Alas tres y medya nanhg marating ang unang istasyon at sa labas pa lamang ay napansin na ang karatulang “CLOSED”.

Nanlumo ako ng bahagya, ngunit napag-isip-isp na kaoy nasa bahagi na lang din ng makasaysayang lugar ng INTRAMUROS, dala ko naman ang aking kamera, tiyak na marami akong makukuhanan

Naglakad-lakad ako ng mapadako sa  simbahan ng Katedral ng Maynila, kasabay ng ilang pitik sa lent eng kamera sa harapan ng magandang istruktura ng simbahan, maya-maya pa’y napagpasiyahan kong pumasok sa loob, pagkatapos ng ilan pang pagkuha ng mga laarawan sa loob ng simbahan at sa rebulto ng mga santo at ng makaramdaman na ko ng pagod ay napagpasiyahan ko ng lumabas…

Ngunit bago ako tuluyan maklayo ay pumukaw sa aking pansin ang isang matanda at marusing na babae, nabablot sya ng kasuotang alam mong marami ng dinanas na alikabok, pawis at dumi, sa maikling salita nanlilimahid ito, siya  nakaluhod sa may harapan ng mga “DONATION BOXES”, di nya pansin ang pagmamasid sa kanya ng mga tao sa loob ng simbahan, na ang ibang mga titig ay tila nakakarimarim ang matanda, ang iba nman pag napapadako sa bahaging iyo ay umiiwas na tila nakakhawa ang matanda,dahil abala siya sa pagkuha ng kung ano sa kanyang tangang supot.

Nagkaroon ako ng interes sa ginagawa ng matandang pulubi, kaya hinawakan ko ang aking camera at ilang pitik din sa lente ang aking ginawa, at iyon ay lingid sa kaalaman ng matanda, pagkat abla pa rin siya sa tila paghahanap ng kung anus a tangan nyang supot na sa aking pakiwari ay may lamang tela,papel at iba pa, ng mahagilap nya na ang nasa loob ng supot na iyon ay kinuyom niya ito s aknayang palad, ako ay nakasunod pa rin ng titig sa ginagawa ng matanda, ng maya-maya pa ay buksan nya nag kanyang palad at laman nun ay mga baryang tig pi-piso na marahil ay nakuha nya sa pamamalimos sa lansangan, at ang higit kong ikinagulat ay ng bilangin nya ito at ng masuma na marahila ng pantay na halaga ay inihulog niya ito sa dalawang donation boxes sa tapat ng kinaluluhuran niya, at pagkatapos mag-alay ng dasal ay tumayo na ang matanda at lumabas ng simbahan. Sa puntong iyon ay napasinghap ako, napaisip siya na isang matandang pulubi na walang makain ay may kakayahang magbigay ng kahit kakarampot na barya, na maari na sana nyang ipambili ng pagkain o di kaya’y inumin, ngunit ako na may trabaho at kumikita ay tipid na tipid kung magbigay ng aking “tithes” sa simbahan, ngunit gumagastos sa walang kapararakang bagay.

Ang buhay ay maiksi lamang upang iukjol lamang ito sa ating sarili, ang matandang yaon ay naghahndog ng kanyang tulong sa kabila ng kanyang kakapusan, dala ang pag-asa ng pagbibigay luwalhati sa kanya ng Diyos, ngunit mas marami dito sa ating mundo na katulad ko, o katulad mo na pansarili lamang ang iniisip, sa pamamgitan ng kakarampot na tulong na ating ibibigay ay katumbas ito ng di matatawarang saya sa bawat tao nating natutulungan, kung nais natin ipakita nag pagmamahal natin sa Diyos, na ibinabase natin sa pagdalaw sa kanyang tahanan sa tuwing lingo, ay di sapat yun, sapagkat ang Diyos ay nananahan sa ating puso, sa puso ng ating kapwa..ika nga “kung mahal mo ang Panginoon, Mahalin mo ang kapwa mo” dahil sila ang mukha ng Panginoon dito sa lupa.

To You...

do i? i believe i do...

Alam mo naiinis ako sayo kasi ginulo mo ang nanahimik kong mundo, at higit sa lahat ang natutulog kong puso, alam mo bang tuwing darating ka lahat na yata ng pores ko sa katawan ay bumubukas sa sobrang tense at nerbyos, ganyan katindi epekto mo sa akin, kahit pa nagdedeny ako, iba naman ang gusting sabihin ng bibig ko, sa katunayan nga habang tinatype ko to ay pinagpapawisan yung kamay ko, siguro sabihin mu pasmado ako.

Di ko alam kung in-love na ba ako sayo, kasi mula nung una kong masilayan ang napakaganda mong baba as in baba(anu ba English nun? Maya kasi baka iba maisip mo eh) ay lage ka ng laman ng isip ko, lalu pa ng makilala na kita, alam mo ba na seldom ko lang gamitin ung FB ko, pero mula ng maging friend kita, lage ko na syang binubuksan kahit, para lang tingnan pic mo, o kaya post mo, alam mo ba yung mga banat ko nung nagka-chat tayo, ay para sayo, pwera lang ung iba ha(alam mo na yun).

Siguro nauurat ka na pag-inaasar ka nila, ako nga din nape-pressure, pero mas gusto ko nga yun eh, hmmm, ewan ko di ko alam kung paano ko sasabihin sayu, sa munting panahong nagkakilala tayo, di man tayo nagkasama, pakiramdam ko were close kahit na pag personal di tayo ganun, siguro much better na malaman mo na rin diba, tanda mo pa ba ung sabi ko sayo na maging tapat at totoo ka, para I know when I nid to stop, para di na ako mas lalong mahulog pa sayo, sasabihin mu cguro weak ako pag ganon, pero para sa akin mas masakit pag tumagal pa, bibihirang pagkakataon sa buhay ko na naramdaman ko ung ganito.

Marami tayung pagkakatulad, pero mas marami pang dapat malaman sa isat-isa, di mo man tanggapin, iisipin ko na lang isa kang magandang nilalang ng Panginoon na nagbibigay kulay sa mundo ko, sasabihin mo siguro makatang bolero ako, pero in all honesty to you, I am single for almost my entire life, kaya pwede bang ikaw ang maging double ko, hahaha, pangit ng banat, pero I know, it will take time, I don’t know but reading your FB notes, seems to me that you’re still hurting.

Takot akong magmahal kasi, di ko alam how I am going to handle the relationship, natatakot akong masaktan at higit sa lahat makasakit, Ikaw ang tanging tao na dumating sa buhay ko, that I wanted to be sharing all my woes, dreaming of good moments, thinking that were together, di ako marunong manligaw eh, sa mga ganitong paraan ko lang naeexpress mga paghanga ko sa tao, ung mga gusto kong sbihin sa sulat ko lang nagagawa, I don’t know whats your preferences sa karelasyon. Pero this I think is the most bravest thing I’ve done, nagiciing ako, binuksan ang computer while listening to music at sinulat ko to este tinype pala ito, all what I wanna tell you ay dito ko ibinuhos.

..ang corny ko, alam mo ba habang tinatype ko tong line na to ang tumutugtog sa background ay AKALA MO by AIZA SEGUERRA, alam mo ba yung kantang yun, kung hindi search mo nalang., ayt .

Kung ayaw mo sa akin ayos lang(AWW!) ganun talaga ang mundo may nagmamahal sa atin di natin mahal, may mahal tayo di tayo mahal, cguro maxado lng mabilis, baka kasi pag nagmabagal ako ay maunahan pa, pero ayus lang talaga(OUCHH!!) cguro sobrang haba na ng sulat ko, sana di ka mapagod magbasa at sana sagutin mo tong sulat ko, grabe ang duwag ko talaga, wahaha…hayst..dami ko pang sinabi eh…

I hope that this won’t ruin the friendship that is starting to grow between us, I wanna be honest to you, I don’t want you to think that I befriend you, because I have personal interest. 

Valentines

Valentine’s Day?!

Huh?

Anu yan pagkain?  Inumin?

Hmm alam ko na…laro yan noh..

sinu ba nakaimbento ng Valentine’s Day ha? (di poako nagtatayo ng AMPALAYA REPABLIK, sa mga di naka-gets BITTER yun)

Ayun naman pala historically speaking Valentine’s day or St. Valentine’s Day according to Wikipedia.org  is traditionally a day on which lovers express their love for each other by presenting flowers, offering confectionery, and sending greeting cards (known as "valentines").

The tradition of celebrating valentines has rooted way back thousands of years ago…but that not the point why am I writing this piece of crap again…

Araw ng mga Puso as we hailed it it Filipino..of course thousand lovers will be celebrating this day, even though it will fallon Monday which is the start of the working week, for sure lovers will find ways to celebrate this occasion, and the surest things about these is that restos, malls, movie houses and parks will be flock by lovers, or to some who had been together for  a while, this day could be their wedding day, to some it is the best day to propose..well I don’t know why, maybe because during this day…LOVE IS REALLY IN THE AIR,  I just don’t know if NSO conducts survey about the rates of pre-marital sex occurring during that day(Wew..if they do, Im just so looking forward to the total numbers) even DOH reminds couples to bring protection, so to those were planning to go on the date men and women alike..dont forget to TRUST( it is a brand of condom, really the values of the Filipinos has been deteriorating, mind you they even named it to the contraceptive, wont they come up with other names?) So to all men who will be getting the FIRST BLOOD congrats guys..and to the women who will be giving out their PRECIOUS GEM, well, think more than once, once you lost it, you can never have it back(but that was before, today you can have it back, they called it in the medical profession as HYMENOPLASTY or VIRGIN RESTORATION ) because that person that you will be having that intimate moment with, might not be the person you’ll be sharing your whole life, especially to teenagers, where CURIOUSITY is at boom, just be reminded of the saying “CURIOUSITY KILLS THE CAT” do I need to explain that?  Just read between the lines.

            But I think this occasion is really unfair, Ask me WHY? Well because I believe this day highlights only LOVERS, but what about the SINGLES? Those who were not yet able to find their better half? Do we need like to be Narcissus in which Narcissism has been coined to..If you don’t understand, Narcissism is the exaggerate loving of oneself or a much more vague? Definition is the personality trait of egotism, vanity, conceit, or simple selfishness.

            However, this occasion might generally be for lovers only, but I do believe also that its how you celebrate this day that makes it, taken or not, just believe that the person that you’ll be getting, were also waiting at the other side of the planet, or your just to blind to see that the person you’re waiting for is at your side, sometimes you don’t need to look at afar because most of the times, they are just beside you, waiting for you to turn around and notice them, but also to TORPE people out there, gals and guys alike…if you love someone, just TELL them don’t procrastinate, whatever the result is..be happy because you were able to tell that PERSON how much you LOVED HIM or HER, unrequited or not, it is a MILESTONE ( di birong dasal ang dapat mong GAWIN) COURAGE and HONESTY will work on that! Don’t depend on ACTIONS coz WORDS confirms ACTIONS. right?(tamaa).

            To end this junk article or whatever you may call this crap.

            LOVE is the most complex emotion human had, When in love all the other feelings arises happiness, sadness, madness gratefulness and so on..as a matter of fact LOVE is the only emotion which remains even we die. To LIVE is to LOVE and to LOVE is to LIVE.

            Nice reading people…

            I am totally discombobulated by how this writing goes..no main topic…

            HAPPY VALENTINES!